Minou Bosua, van het duo De Bloeiende Maagden - Bunker Theaterzaken
DELEN

Bio

The world needs a warrior soul

Minou Bosua 1969 is actrice en theatermaker.

Sinds 1995 vormt zij samen met Ingrid Wender de Bloeiende Maagden. In 2015 werd hun laatste voorstelling Toen neuken nog gewoon was genomineerd voor de Poelifinario (beste cabaretvoorstelling van het jaar).

MINOUX wordt haar eerste solovoorstelling als ‘Een Bloeiende Maagd’.

Bloeiende Maagden

Theaterhistorie met De Bloeiende Maagden:
Toen neuken nog gewoon was (2013)
Donkey God en het Bonus-sacrament (2008)
Lege Maag – Herneming (2007)
De Bloeiende Maagden gaan naar O(SS)Z (Festival Boulevard 2006 en 2007)
De Bloeiende Maagden gaan vreemd
(2005)
I.N.R.I. (2004)
Lege Maag (2001)
Vergeef ze, ze weten niet wat ze doen (2000)
Bloed en Bier (1998)
Muts
(1996)
De Afrekening
(1995)

De pers over De Bloeiende Maagden:

Volkskrant (***)
“De Bloeiende Maagden op hun best: schaamteloos en over de top. Bosua en Wender hebben het lef om de boel volledig te laten ontsporen. Ze gaan door waar menig cabaretgezelschap allang was opgehouden. Een erg prettige eigenschap.”

Telegraaf (***)

“Het controversiële duo, dat ooit door de vla rolde en op eigenzinnige wijze een gevoelig onderwerp als religie aan de kaak stelde, balanceerde altijd al op het randje van cabaret en toneel [..] “

Het Parool (***)
“De Bloeiende Maagden zijn anarchistische tegenhangers van Plien en Bianca. Geen fijngeslepen, naar roosjes riekende sketches, maar energiek doorbeuken tot het hele decor aan diggelen ligt.”

Brabants Dagblad
“Ondanks alle dwaasheid schetsen ze een markant beeld van het veelkoppige monster dat liefde heet. Ook nu durven ze zich bloot te geven, letterlijk en figuurlijk, en spelen ze met de beleving van schaamte, maar het is een brutale kwetsbaarheid die past bij de rest.  Het tweetal speelt op komische wijze met therapieclichés, verbeterde inzichten en theaterwetten.”

Theaterkrant.nl
“De Bloeiende Maagden kennen geen gêne en niks gaat te ver of te diep.”

Prijzen
* Winnaars van de Publieksprijs van het VARA Leids Cabaret Festival (1995), toen nog als trio met Annemoon Langenhoff.

“We spraken af dat we maar drie keer per week wilden spelen, omdat we ‘onze eigen dingen’ ernaast wilden doen. Dat was serieus theater maken: toneelspelen! We waren ons er absoluut niet van bewust dat we toneel en cabaret met elkaar konden integreren.” (Minou Bosua over de beginjaren van De Bloeiende Maagden)

Adelheid Roosen is vanaf het begin betrokken geweest, steeds vanaf de eerste brainstormsessies; als coach, dramaturg, zielenknijper en beschermvrouwe.

 

'Ik zou zeggen het is tijd geworden dat we het omdraaien. Dat wij laten zien wat er van binnen leeft. Als cadeau voor de mensen om je heen.'

Minou Bosua -